مداحی و سینه زنی عالی برای محرم و اربعین و حضرت زینب
حرم تاقتلگه، زینب صدا می زد حسین ناله ها ميزد حسین ، وا غربتا می زد حسین / از حرم تاقتلگه، زینب صدا می زد حسین ناله ها می زد حسین ، وا غربتا می زد حسین // از حرم تاقتلگه، زینب صدا می زد حسی می رسد از گوشه مقتل نوای خواهرش // شعله بر عالم مزن، ای بی حیا در محضرش زیر خنجر ناله های غمفزا می زد حسین // " ازحرم تاقتلگه ، زینب صدا میزد حسین " می رسد ناله ی اطفال پریشان ازجفا // ناله ی زینب غمدیده نالان از بلا چون جدا گشته سر شاه شهیدان از قفا // دم به دم فریاد با ذکر خدا می زد حسین " ازحرم تا قتلگه، زینب صدا می زد حسین " // یک طرف ساقی عطشان حرم از علقمه آید و زمزمه دارد در دلش با فاطمه // می زند خنجر و شمشیر و صلا بی واهمه سوی دیگر ناله از هجر اخا می زد حسین // " ازحرم تاقتلگه، زینب صدا می زد حسین "
در غم شاه جهان سینه و بر سر بزنیم
مدیم دست دلی باز بر این در بزنیم // در غم شاه جهان سینه و بر سر بزنیم بسراییم ز گلستان نبی در یم خون // سری از حنجر ببریده اصغر بزنیم دل ببندیم به دو بازوی علمدار خدا // بغض ها را گره ای با دل حیدر بزنیم باز در ساحل غم های دل زینب عشق // حرف هایی ز علی شبه پیمبر بزنیم نه فقط ماه محرم به دلم شور عزاست // هرگه حرفی به علمدار دلاور بزنیم روزه خوان می شود این دل ز غم آل علی// دوست داریم که به دل بیرق و منبر بزنیم می رسد بوی محرم به مشام دل ما // کاش می شد به حریم حرمش پر بزنیم کاش بودیم و در آن معرکه آتش و خون که به جان بر حرم پاک تو سنگر بزنیم ای که آتش زده ای بر دل دریای عطش ما هم از شعله عشق تو به پیکر بزنیم جان ما محفل غم های غریبانه توست ناله ها در غم تنهایی خواهر بزنیم گفت گم کرده گلی در دل آتش دارم ناله بهر دل حسرت کش مادر بزنیم جان فدای تو و اصحاب تو ای خون خدا ما به سینه ز غمت آتش و آذر بزنیم عشق زانو زده در محضر صبر تو حسین شرم داریم که حرفی ز برادر بزنیم ما کجاییم و علمدار حریم علوی دست بر دامن آن نخل تناور بزنیم گر که از اکبر تو دم بزند حنجره ما حرفی باید ز عظش داغ صنوبر بزنیم می دوید خواهرت از خیمه بر آن تل بلا حرف هاست که از حضرت هاجر بزنیم دم زند "جعفری" از عشق حسین بن علی وز می عشق حسین جام مکرر بزنیم
شیعیان امشب علی را غرق در خون می کنند
شیعیان امشب علی را غرق در خون می کنند // حال عالم را از این ماتم دگرگون می کنند زین مصیبت جسم مولا در میان بستر است // کائنات از این مصیبت خاک ماتم بر سر است سیل اشک از دیدگان آسمان جاریست باز // چون علی را غرق خون کردند هنگام نماز کوفه امشب داغدار و مسجد امشب بی قرار // زین جفای کینه ورزان سینه دنیا نذار بارالها حرمت مردی ز بی دردی شکست // تا که شمشیر ستم بر تارک حیدر نشست خانه زاد کعبه را در خانه حق کشته اند // چهره محراب و منبر را به خون آغشته اند کوفه بشکن بغض چندین ساله اندوه را // بازگو تا غصه ها از هم نپاشد کوه را کوفه قدری زان سحر وز حالت حیدر بگو // وز فغان و ناله های زینب مضطر بگو چاه تنهائی دمی فریاد بنما آه سرد // گو چگونه جای دادی در دلت دریای درد شیر حق ای شیعیان لب دور می سازد زشیر // با دو چشمی مهربان دارد اشارت بر اسیر کای حسن هرچند دشمن لیک او مهمان ماست / گرچه با شمشیر کینش دشمن این جان ماست باز کن لب، باز نخلستان شب های علی / فاش گو قدری کنون ازسوی لب های از مناجات علی با ما سخن را ساز کن // رازهای خفته درسینه را آغاز کن ناله می آید زماتمخانه شیر خدا / ناله ای کاتش زند یکباره جان شیعه را نغمه هائی یکسره جانسوز با اندوه وغم // شور می پاشد به جان چنگ عالم زین الم ناله ها دارد حسن فریادها دارد حسین / کز شرارش می شود چون شعله جان عالمین گر قبول افتد به درگاه تو یارب این عزا // توشه ما می شود در هول صحرای جزا در دل موجی است امواج خروشان امید / گر قبول افتد شود فردای محشر رو سپید
شعرمسیر کوفه تا شام ـ ایمان کرمی
ردیف شعرهایم بعد از این لبیک یا زینب // که از اول همین آخر همین لبیک یا زینب
همیشه “کُلُّنا عباسُکِ” تا جان به تن دارم // که می گوید یل ام البنین لبیک یا زینب
محرم یک دهه لبیک یا ارباب و می آید // از عاشورا به لب ها این طنین، لبیک یا زینب
مدافع هستم و روزی فدایت میشوم حتما // شعاری که شده با من عجین، لبیک یا زینب
نه اینکه من بگویم مطمن هستم که هر منزل // بگوید روی نی سالار دین لبیک یا زینب
شنیدم عاشقی میگفت که از عصر عاشوارا // شده ذکر همه عرش برین لبیک یا زینب
تو خطبه خواندی و ابن زیاد از ترس می لرزید // و فریاد لب روح الامین لبیک یا زینب
اگر قسمت شود پای پیاده کربلا، گویم // نجف تا کربلا این اربعین، لبیک یا زینب
شعرمسیر کوفه تا شام ـ پیمان طالبی
ای به خون غلطان تنت! ای بر سر نی ها سرت // عالمی دارند شب ها کودکانت با سرت
قدر یک بوسه ز عرش نیزه ها پایین بیا // مانده راهی بس دراز از خیمه ما تا سرت
دخترت می گفت بر نی چشم می بندی از او // گفت آیا قهر کرده – ای پدر! – با ما سرت؟
گاه روی نیزه، گاهی طشت، گاهی در تنور // دیده خواهد شد کجا ای خوش سفر! فردا سرت؟
تشنگی و خستگی، داغ اسارت، کودکان // هر مصیبت را تحمل کرده ام اما سرت …
سر نمی کوبیدم از داغ غمت بر محملی // این جماعت گر نمی کردند بازی با سرت
شعرمسیر کوفه تا شام ـ محمدجوادشیرازی
از آن طرف قمرش روی نیزه کامل شد // از این طرف سرت از روی نیزه نازل شد
غروب روز دهم بود عمه ام افتاد // عبای خونی تو تا به دوش قاتل شد
تمام اهل حرم را سوار محمل کرد // عمو نبود… پدر کارِ عمه مشکل شد
میان کوفه همه زیر لب به هم گفتند // عقیله همسفر مشتی از اراذل شد
تمام دشت بهم ریخت آن زمانی که // نگاهت از روی نی سوی عمه مایل شد
چکید خون سرت… خواهرت دلش خون شد // گواه این سخنم خون و چوبِ محمل شد
به جای تک تک ما عمه کعب نی خورده // برای تک تک ما مثل شیر حائل شد
خدا کند که پدر جان ندیده باشی تو // چگونه دختر حیدر به شام داخل شد
هزار خطبه ی قرّاء خوانده خواهر تو // جواب این همه خطبه فقط کف و کِل شد
عقیله، کعبه ی غم، قبلهُ البرایا // ز اشک نیمه شبش خاک دشت ها گِل شدبود
میان نافله ها یاد مادرش می کرد // همیشه روضه ی او برکت نوافل شد
اگرکه پیر شدم، عمه ام مقصر نیست // گمان نکن که دمی از رقیه غافل شد
شعرمسیر کوفه تا شام ـ محمدعلی قاسمی
ذکر لبهام یکسره زینب // هست علیا مخدّره زینب // از امامش محافظت میکرد // میمنه تا به میسره زینب
می کشم از مصیبتش فریاد // چقدَر بین راه می افتاد // پای این روضه باید اصلا مرد // دخَلَتْ زینبُ علی بْنِ زیاد
دوری از یار سهم زینب شد // مایه ی اقتدار مذهب شد // موی او شد سپید از بس که // پدرش در مقابلش سَب شد
گوییا اینکه برده اند از یاد // که علی کرده کوفه را آباد // کوفه با دخترش چه ها کرده // خوب مزد امامتش را داد
قد زینب زطعنه ها تا شد // بعد سقا اسیر غمها شد // آنقدَر در جهان بلا دیده // لقبش «کعبهُ الرّزایا» شد
زینب و چشم بی حیا ای وای // زینب و شاه سرجدا ای وای // او سوارِ کجاوه ی عریان // دلبرش روی نیزه ها ای وای
شعرمسیر کوفه تا شام ـ علیرضاوفایی
لب گشودی… علی انگار به منبر رفته // خواندن خطبه ات از بسکه به حیدر رفته
چادر سوخته و خاکیتان ارثی بود // حتم دارم به همان چادر مادر رفته
معجرت رفت به بازار حراجی بغل // آن عقیقی که ز انگشت برادر رفته
به درخت و سر دروازه، سرش آویزان // آن شهیدی که سر دوش پیمبر رفته
به همان نیزه که بستند سر سقا را // مانده ام من که چگونه سر اصغر رفته
سر زینب به سلامت سر نوکر به درک // به تو بانو ادب این همه نوکر رفته
اربعین… کرببلا… دست تورا می بوسد // صاحب صبر!گدا حوصله اش سر رفته
شعرمسیر کوفه تا شام ـ وحید دکامین
بیرون دویدم من ز خیمه، گریه کردم // رأس تو را دیدم به نیزه، گریه کردم دنبال طفلان حرم تنها دویدم // بعدِ تو یک روز خوش از دنیا ندیدم آتشْ پرستار تن سجاد بود و // کار همه اهل حرم فریاد بود و آتش به گیسوی یکی افتاد و میسوخت // دربین آتش طفل توجان داد و میسوخت از دردِ کعب نی، یکی فریاد میزد // او سوی مقتل می دوید و داد میزد
دستی به رخسار سه ساله قاب گردید // سیلی به گوش کودکانت باب گردید
دیدم سکینه رو به سوی علقمه داشت // بنگرعمو جان حال مارا” زمزمه داشت
آقا به تو گفتم “دعا کن من بمیرم// تا که نباشم بعد تو ماتم بگیرم
بار غمت بر شانه ها تا شام بردم // سنگ از عدوی مرتضی، از بام خوردم
بزم شراب و خیزران و رأس در طشت // طفل سه ساله و خرابه ، یادِ آن دشت
ما را مدینه برنگرداندی.. بماند // جاخوش به نوک نیزه ای کردی.. بماند
تا که سرِ پاکت به نوک نی نشسته // زینب سرش با چوبه ی محمل شکسته
یک یادگارت در خرابه ماندْ، بی من // اما به زودی در کنارش میرسم من
درکوفه هم برحال ما رحمی نکردند // بر آل پاک مصطفی رحمی نکردند
محزون شدم اما اسیر غم نگشتم // غم روی غم دیدم ولیکن خم نگشتم
من هرچه دیدم غیر زیبایی ندیدم // از قتلگاه تو به عرش حقّ رسیدم
شعرمسیر کوفه تا شام ـ محمدحسین بیات لو
ای که فراز نیزه تو را آشیان شده // بنگر مرا که ناقه ی عریان مکان شده
حرفی که نه! اشاره ای حتی نمیکنی // از آن زمان که هم سخنت خیزران شده
ازبس ک سنگ خورده ای ازدست کوفیان // خون لخته از کنار لبانت روان شده
سنگی که میخوردبه سرت میخوردبه من // پرتابشان ببین چه قدر با نشان شده
شهری که پایتخت علی بوده یک زمان // حالا دگر محله ی نامردمان شده
ای همسفر!تو روی نی ومن به زیر نی // ازروی نی سرت به سرم سایبان شده
شعرمسیر کوفه تا شام ـ وحیدقاسمی
جماعتی که به سر نیزه ها نظر دارند // نشسته اند زمین تا که سنگ بردارند
خدا به خیر کند ـ سنگ های بی احساس ـ // برای کـودک مـان روی نی خطـر دارند
بخوان دو آیه نگویند خارجی هستیم // ز ایل و طایفه مان کوفیان خبر دارند؟!
درست لعل لبت را نشانه می گیرند // چقـدر سنـگ زن ماهـر و قـدر دارند
دلم شکست، خدا لعنتت کند ای شمر // نـگاه کـن هـمه ی دختـران پـدر دارند
بس است گریه برای جراحت چشمت // نگفته بودم عمو اشک ها ضرر دارند
شعرمسیر کوفه تا شام ـ مهدی رحماندوست
بین من تا سر تو فاصله کم نیست حسین // بعد تو صبر در این غائله کم نیست حسین
حق بده وقت نمازم بنشینم به زمین // یک زن خسته و یک قافله کم نیست حسین
هدف تیر سه شعبه دل ما این بار است // بین این تیره دلان حرمله کم نیست حسین
پسرت جانی اگر داشت فدایت می کرد // بر تنش سختی این سلسله کم نیست حسین
شده گودال و تن بی سر تو کابوسم // به تسلای عزادار کف و هلهله کم نیست حسین
پاسبان حرمت بعد علمدار منم می بینی ؟ // کف هیچ ، به روی بدنم آبله کم نیست حسین
به ملاقات سرت بر روی کمتر اگر می آیم // کار دارم به خدا حوصله کم نیست حسین
این همه زخمی و دل خسته و طفلان یتیم // دست تنهام ببین مشغله کم نیست حسین
آنقدر قامت این نیزه بلند است که ناپیدایی // بین من تا سر تو فاصله کم نیست حسین
شعرمسیر کوفه تا شام ـ سیدپوریاهاشمی
از دست نیزه دار دلم بارها شکست // از دختران تو چقدر دست و پا شکست
دروازه غلغله ست به دادم برس حسین // بین سروصدا کمرم بی صدا شکست
مارا شناختند ولی خیره میشدند // قلبم ز چشم طایفه ای آشنا شکست
زخم عمیق روی سرم را نگاه کن // باور نمیکنی که بگویم کجا شکست
من محو پیچ و تاب سرت روی نی شدم // سنگی به من رسید و سرم بی هوا شکست
پیر زنی تمام تنم را سیاه کرد // آنقدر با عصا به تنم زد عصا شکست
یک عده دور محمل ما مست کرده اند // بغض گلوی قافله را خنده ها شکست
نان بین کودکان حرم پخش میکنند // خیرات اهل شهر غرور مرا شکست
هرکس رسید چنگ سوی معجرم کشید // با ناسزا وقار مرا بی حیا شکست
شعرمسیر کوفه تا شام ـ رضاقربانی
در کوفه داغ بر جگرم میگذاشتند // با چکمه پا به روی پرم میگذاشتند
حتی محله ی خودمان هم محل نداد // شاگردهام سر به سرم میگذاشتند
تا بین راه داد مرا در بیاورند // آوازه خوان به دور و برم میگذاشتند
از ناقه ها پیاده شدن مشکل است، کاش // یک محرمی برای حرم میگذاشتند
ای کاش کهنه پیروهن یوسف مرا // بهر دوای چشم ترم میگذاشتند
در کوچه های کوفه پریشان شدم حسین // با دسته بسته راهیه زندان شدم حسین
شعرمسیر کوفه تا شام ـ محمدحسن بیات لو
تمام دشت به حالم نظاره میکردند // به یکدگر پی غارت اشاره میکردند
برای بردن یک گوشواره ی ناچیز // حرامیان به خدا گوش پاره میکردند
شعرمسیر کوفه تا شام ـ شاعرناشناس
از بچه هات هیچ کسی کم نمی شود // باشد بخواب، بدتر از این غم نمی شود
باید چه کرد در وسط این حرامیان // با دست بسته مقنعه محکم نمی شود
پیشانی ام که بوسه زدی را شکسته اند // مرهم حریف شدت دردم نمی شود
هر کار میکنم بروند آن طرف، ولی // اوباش مانده دور و برم کم نمی شود
دنبال چادرم که سر دخترت کنم // تقصیر من که نیست، فراهم نمی شود
دارم سوار میشوم، عباس را بگو // زانوی کس، چو زانوی محرم نمی شود
شعرمسیر کوفه تا شام ـ سید پوریا هاشمی
مُهر فراغ بر جگرم خورد بی حسین // زخم خزان به برگ و برم خورد بی حسین
میخواستم نسوزم ازین شعله ها ولی // آتش به روی بال و پرم خورد بی حسین
من که شب سیاه ندیدم تمام عمر // تیر سه شعبه بر قمرم خورد بی حسین
دست تو نیست؛ نیزه مرا راه میبرد // خیلی به دست و بر کمرم خورد بی حسین
پیرم …توان تند دویدن نداشتم // فریادها بروی سرم خورد بی حسین
ما را ندیده بود کسی وقت بودنت // چشم غریبه سمت حرم خورد بی حسین
ماییم و آستین لباسی که معجرست // دستی بدست شعله ورم خورد بی حسین
ما داغدیده ایم ولی ساز می زنند // خنده به اشک چشم ترم خورد بی حسین
سنگم که میزدند دو دستم نقاب بود // باران سنگ بر سپرم خورد بی حسین
بی محرمم بلند شو ای محرم حرم // من ماندم و اسیری و اشک و غم حرم
شعرمسیر کوفه تا شام ـ سید محمدرستگار
بر نخل نیزه میوه ی طوبایی ای حسین // دردا جدا ز دسترس مایی ای حسین
یک دم جدا ز محمل خواهر نمی شوی // تنها انیس خواهر تنهایی ای حسین
اهسته بر مدار دلم دور می زنی // با این شکسته دل به مدارایی ای حسین
منزل به منزل از پی ات ایم به اشک واه // تا کی به نیزه بادیه پیمایی ای حسین
خواهم به بال سوخته پروانه ات شوم // اخر تو شمع محفل زهرایی ای حسین
بینم سرت به نیزه و باور نمی کنم // کز پا فتاده ای تو و بر پا یی ای حسین
گر چه میان هاله ی خون چهره ات گم است // هم چون هلال یک شبه پیدایی ای حسین
اسپند جان به مجمر دل دود می کنم // کز چشم خلق غرق تماشایی ای حسین
راضی نی ام به نیزه ببینم سرت ولی // بر قلب داغ دیده تسلایی ای حسین
شاید یتیمی از تو به صحرا فتاده است // کاین سان به نیزه روی به صحرایی ای حسین
شعرمسیر کوفه تا شام ـ محمدمهدی شفیعی
من هم به روی نیزه ببین گریه می کنم // بر ماجرای توست چنین گریه می کنم
کلی نگاه دور و برت پرسه می زند // اصلا فقط برای همین گریه می کنم
بر روی نیزه آیه ی اصحاب کهف را // می خوانمش به صوت حزین گریه می کنم
بر آستین که چاره ی تاراج معجر است // بر خاندان پرده نشین گریه می کنم
بر آیه های احمر بر چوب محملت // برآن شکاف روی جبین گریه می کنم
بر اضطراب دخترک نازدانه ام // کز روی ناقه خورده زمین گریه می کنم
آه از دمی که شهر مدینه خبر شود // بر حال و روز ام بنین گریه می کنم
دلشوره از خرابه و بازار دارم و // گاهی بر آن و گاه بر این گریه می کنم
شعرمسیر کوفه تا شام ـ شاعرناشناس
شاگردهایم سنگ بارانم نمودند // از چهره های آشنا چیزی نگویم
در کوچه های کوفه ناموست زمین خورد // اصلاً شبیه مجتبی؛ چیزی نگویم
شعرمسیر کوفه تا شام ـ سیدهاشم وفایی
ای زمین وآسمان مبهوت ایمانت حسین // شد فضای کوفه عطرآگین ز قرآنت حسین
ای فروزان آفتابم گر هلالت خوانده ام // دیده ام یکباره شد مبهوت و حیرانت حسین
سخت دلتنگ است زینب، ناطق قرآن بخوان // تا شود آرام دل از صوت قرآنت حسین
کی شود گرد و غباری مانع از تابیدنت // گرشده خاکستری رخسار تابانت حسین
چشم درچشم من و طفلان خود داری هنوز // صف زده مژگان اشکی روی دامانت حسین
تاکنی این کاروان را رهبری از روی نی // رهبر بیداری و باز است چشمانت حسین
باتو گرم گفتگو بودم که ناگه ازستم // سنگ زد سنگین دلی بر روی رخشانت حسین
لب گشا حرفی بزن با دختر گریان خود // تا نکرده جان خود را او به قربانت حسین
همنوا با ناله های من وفائی روز وشب // می شود با اشک وگریه مرثیه خوانت حسین
شعرمسیر کوفه تا شام ـ سید رضامؤید
اَلا ای سر، فدای خون خشک گردنت گردم // توصحرا گَرد، من قربان صحرا گَردنت گردم
تنت در کربلا تنها، سرت بر نیزه ها با ما // به دنبال سرت آیم، به قربان تنت گردم
ترا عریان به خاک کربلا بنهاده و رفتم // نشد از تار و پود هستیم پیراهنت گردم
هلال من، هلالی شد قدم از غم، بیا تا من // شبی پروانه شمع جمال روشنت گردم
زهر بام و درت سنگی به استقبال می آید // بیا بنشین به دامانم که با جان، جوشنت گردم
تو خورشید بلند عشقی و از دست ما بیرون // بیا یک نیزه پایین تر که دست و دامنت گردم
چو افکندی مرا از خطبه خواندن لب فروبستی // بخوان قرآن که من قربان قرآن خواندنت گردم
بشوق باتو بودن، از مدینه من سفر کردم // ندانستم که باید همسفر با دشمنت گردم
شعرمسیر کوفه تا شام ـ عـارفه دهــقانی
سلام حُسنِ زمین و زمان…سلام حسین // سَرت سلامت و ماهِ رُخت تمام حسین
چقدر دور سَرت آفتاب میگردد // ستاره ها همه محوِ تو صبح و شام… حسین!
تو سروری و عجب نیست پیشِ پای سَرت // بِایستند درختان به احترام حسین
سَرت به نیزه بلند است در برابرِ من // چنان بلند که شد رَشکِ خاص و عام حسین
اسارتِ سَر و داغِ فراق و از طرفی // غمِ اهانتِ پسکوچه های شام حسین!
دلم که تنگ تر از دستِ مردمانِ شب است، // شکسته مثل سَرت بین ازدحام، حسین
خدا اگر بپذیرد، قشنگ خواهد شد // هرآنچه بر سَرم آمد در این قیام ،حسین!
سَرم خوشست و به بانگِ بلند میگویم // همیشه درد، حسین است و التیام،حسین
اشاره به بخشی از شعر سپید استاد گرمارودی
شعرمسیر کوفه تا شام ـ وحیدقاسمی
بــا کــاروان نیــزه ســفـر می کـنم پدر // با طعنه های حرمله سـر می کـنم پدر
مانـنـد خـواهـران خـودم روی نـاقـه ها // در پیش سنگ سینه سپر می کنم پدر
از کــوچــه نــگــاه و قیــح یــهــودیــان // بــا یــک لبــاس پــاره گـذر می کنم پدر
حــالا بـرو به قـصر ولی نیـمه شب تو را // بـا گــریه های خویش خبر می کنم پدر
این گریه جای خطبه کوبنده مـن است // من هم شبیه عمه خطر می کـنم پدر
بــا دیـدن جـراحــت پـیـشـانی ات دگر // از فـکـر بوسـه صــرف نــظر می کنم پدر
شـام سـیـاه زنـدگی ام را به لطــف تو // خورشید روی نیزه- سحر می کنم پدر
امـشب اگـر که بوسه نگیرم من از لبت // در ایــن قـمــار عشق ضرر می کنم پدر
شعرمسیر کوفه تا شام ـ محمدامین سبکبار
وقتی به روی نیزه سرت میشود بلند // آه از نهاد دور و برت میشود بلند
زینب مقابل سر تو میخورد زمین // گرچه دوباره پشت سرت میشود بلند
افتاده بال زخمی تو زیر پا ولی // در دست باد سرخ پرت میشود بلند
این گوش تیز نیزه صدای تو را شنید // از چه صدای مختصرت میشود بلند
کمکم ز چشم اهل حرم دور میشوی // کمکم که دود در نظرت میشود بلند
این جای زخم داغ جگر گوشهات علیست // خون دلی که از جگرت میشود بلند
در آسمان علقمه خورشید كربلا // دارد به پای تو قمرت میشود بلند
کنج تنور یاد مناجات دیشبی // در سجده هستی و سحرت میشود بلند
شعرمسیر کوفه تا شام ـ شاعرناشناس
از دَم دروازه دارد کار میریزد به هم // راس سقا روی نی هر بار می ریزد به هم
چشم من افتاد برشاگردهای سابقم // حال من درلحظه ی دیدار میریزد به هم
من به هرکس میرسم سنگی به رویم میزند // محملم را ازسر آزار میریزد به هم
آستینم جای معجر بود آن هم پاره شد // موی من از آتش دیوار میریزد به هم
با سر تو نیزه دارت بس که بازی می کند // روزگار زینبت بسیار میریزد به هم
تازه دارم می روم بازار چشمت را ببند // دارد از این جمعیت بازار میریزد به هم
شعرمسیر کوفه تا شام ـ علیرضاخاکساری
دیدم به روی نیزه ها بال وپرت را // دیدم به صحرا اربا اربا پیکرت را
دیدم به سرعت آمدند و دوره کردند // دیدم گرفتند اشقیا دور و برت را
دیدم نشسته شمر روی سینه ی تو // دیدم تمام لحظه های آخرت را
بالا سرت بودم – گریبان می دریدم // وقتی که با پا بر زمین میزد سرت را
آقای من هرکار می کردم نمی شد // بیرون کشم از بین مقتل مادرت را
سر را برید و برد و … من ماندم همان جا // زانو زدم بوسه بگیرم حنجرت را
در بین راه کربلا تا کوفه هر بار // دیدم به دست ساربان انگشترت را
در بین راه کربلا تا کوفه هر بار // با کعب نی ها زجر میزد دخترت را
یادم نخواهد رفت این بی حرمتی ها // یادم نخواهد شد نگاه مضطرت را
یادم نخواهد شد خرابه – شام ویران // یادم نخواهد رفت یاس پرپرت را
مویم سپید و گشته ام قامت کمانی // سالار زینب می شناسی خواهرت را ؟؟
شعرمسیر کوفه تا شام ـ قاسم نعمتی
زیباهلال یک شبه،ای سایه سرم // بالا نشته ای مرا می کنی نگاه
عالم همه پناه به نام تو میبرند // حالا ببین که خواهرتوگشته بی پناه
تو قرص ماه بودی وحالا شدی هلال // دیشب مگرچگونه شبت کرده ای سحر
روی تو سوخته چونان روی مادرم // خاکستر است لای همه گیسوان سر
عمری سرم به سینه ات آرام می گرفت // حالا تو روی نیزه و من بین محملم
هربار نیزه دار ، سرت چرخ می دهد // با هر تکان نیزه تکان می خورد دلم
از بعد قتلگاه که دیدم به چشم خود // زخمی شده دو گونه تودروضوی خاک
دامن گرفته ام پی راس تو هرقدم // تا که نیفتی از سر نیزه به روی خاک
عمری ندیده است کسی سایه مرا // حالاببین که رنج وبلا یاورم شده
شاه نجف کجاست تماشا کند مرا // این آ ستین کهنه حجاب سرم شده
تعطیل گشته کاسبی نیزه ساز ها // بازار گرم،چادرومعجرفروشی شده
شخصی سوال کرد؟ببخشید ساربان // هستم پی کنیز،این دخترفروشی است؟
شعرمسیر کوفه تا شام ـ محمدجوادپرچمی
خیال کن شب و ماه تمام هم باشد // به روى نیزه سر یک امام هم باشد
همیشه کوچهی باریک دردسر ساز است // خدا نکرده اگر ازدحام هم باشد
تمام شهر اسیر ابهّتش گردد // اگرچه خطبهی او بیکلام هم باشد
تمام کوفه شما را شناختند و زدند // گمان مکن که علیکالسلام هم باشد
میان اینهمه اوباش… اینهمه دختر // غم مواظبت از هرکدام هم باشد
امان از اینهمه آئینه و از این همه سنگ // اگر که جمعیتی بیمرام هم باشد
خیال کن نگران سر به نی باشی // خیال کن همه جا پشت بام هم باشد
و ناگهان سر بازار، پیش چشم همه // حراج معجر اهل خیام هم باشد
درست – تا کمر ناقه نور بوده ولی // خیال کن که به دورش عوام هم باشد
شلوغی گذر و سنگ و موکشیدن و بعد // در انتهای گذر بزم عام هم باشد
شعرمسیر کوفه تا شام ـ محمد رسولی
چه شبی میگذر در دل پنهان تنور // سر خورشید شده گرمی دکان تنور
این چه نوری است تنور از نفسش روشن شد؟ // این چه داغی است که آتش زده بر جان تنور؟!
دیشبی را شه دین در حرمش مهمان بود // امشب ای وای سر او شده مهمان تنور
با سرش صاحب این خانه به نانی برسد // کیسهها دوخته و سکه شده نان تنور
سر شب روشن اگر بوده تنورش، حتما // نیمه شب رفته سرش در دل سوزان تنور
چه بلایی سر نیزه به سرش آوردند؟ // که پناه از همه آورده به دامان تنور
تا قیامت وسط شعله بسوزد کم اوست / بیش از اینهاست در این فاجعه تاوان تنور
شعرمسیر کوفه تا شام ـ احسان پیریایی
شام و سکوت و گریه خواهر بدون تو // آمد غروب و یک شب دیگر بدون تو
اوقات عمر من همه با تو به سر شده // سخت است بین اینهمه لشگر بدون تو
سخت است نقل آنچه که بر ما گذشته است // آنروز در کشاکش معجر بدون تو
دارى خبر؟ که پر زده از آشیان ما // در نیمه هاى شب دو کبوتر بدون تو
حتما خبر رسانده به گوشت نسیم // از گریه ى شبانه ی دختر بدون تو
بارغبار آینه ام را شکست و بعد // بر دل نشاند داغ مکرر بدون تو
در لحظه ورود به این شهر پر بلا // هرگز نشد نجات میسّر بدون تو
در باغ عصمت علوى زادگان ؛حسین // شد طعم تلخ واهمه نوبر بدون تو
دنیا زیاد دیده تو را گر بدون من // امّا مرا ندیده برادر بدون تو
امشب گذشت بى تو و فردا که پیش روست // دیگر مخواه اینکه شود سر بدون تو
اشعارمناجات محرمی امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف ـ علیرضاشریف
سـلام مـاه مُحـرّم، مُحـرّم آوردی // دوبـاره بویِ عـزا، بویِ ماتم آوردی
چه شورشی همه زانویِ غم بغل دارند // چـه رستخیزِ عظیمی فراهـم آوردی
دوباره هیـأت و خیمه، کتیبه و پـرچم // بـرای گریـه بساطی فـراهم آوردی
به رویِ شانه¬ی تو کوله باری از اشک است // بـرای زخـمِ تنـش باز مَرهم آوردی
دوازده نـفسِ آهِ محتشم بـس نیست؟ // کـه قـابِ مقتلِ سُـرخِ مُـقرّم آوردی
ز هر طرف به تنش ابـرِ زخـم می بارد // یکی به شِـمر بگویـد که دست بـردارد
اشعارمناجات محرمی امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف ـ علیرضاشریف
سـلام مـاه مـحرّم چـه محشری داری // بـه سیـنه بُغضِ گلوگیـرِ مـادری داری
بـیـا و نـوحـه¬ی حَیَّ علی العزا بردار // کـه حُزنِ دلشکـن و گریه آوری داری
لـهـوفِ سینه¬ی خـود را ورق بزن آخر // چـقدر غربـتِ نـا گفته از سَـری داری
چقدر روضه¬ی مکشوف از گلوئی خشـک // برای لـطمـه زدن هـای خواهری داری
چـقدر قـصه¬ی آتـش گـرفته، آشـفـته // ز وضعِ دامـن و گیـسویِ دخـتـری داری
در اوجِ نـیـزه نـسیـمِ حـضـور می آید // شـبِ بهـشت بـه خـوابِ تـنـور می آید
اشعارمناجات محرمی امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف ـ علیرضاشریف
سـلام مـاه مـحرّم ربـاب آمـده است // سه شعبـه ی سفرِ قَـحطِ آب آمـده است
چقـدر هجمه¬ی شمشیرهای بـی احساس // چقدر نیـزه¬ی پـا در رکاب آمـده است
بـرای غارتِ خیـمه سپاهی از خـورجین // برای سـنگ پـران ها نقـاب آمـده است
ببین چـه خُرد شـده زیـر نعلِ مرکب ها // بـرای مانـدنِ در آفـتـاب آمـده است
چقـدر کعـبِ نی و تـازیـانـه و زنـجیر // بـرای زیـنـتِ بـزمِ شـراب آمـده است
مرا بـه شام غـروبِ ستاره خواهـد کُشت // حراجِ روسـری و گوشواره خواهـد کُشت
اشعارمناجات محرمی امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف ـ قاسم نعمتی
این من و هجر تو و حال به هم ریخته ام // رحم کن بر من و احوال به هم ریخته ام منم آن عاشق جامانده ی روز عرفه // سر به زیرم سر اعمال به هم ریخته ام آرزو داشتم امسال بیایم عرفات // گریه دار از غم هر سال به هم ریخته ام هر دل آشفته پی هم نفسی می گردد // چند وقتی است به دنبال به هم ریخته ام به گمانم که قرار است نبینم رویت // با غمت خورده رقم فال به هم ریخته ام درد، بالاتر از این نیست برایم انگار // دوری از توست در اقبال به هم ریخته ام خوش به حال شهدایی که سبکبال شدند //به پریدن نرسد بال به هم ریخته ام همه دلشوره ی من ماه محرم باشد //مادرت با خبر از حال به هم ریخته ام به تو و گریه هنگام غروبت سوگند // فکر جدّ تو و گودال به هم ریخته ام چه کنم دست خودم نیست دلم بی تاب است / /وقت آوارگی قافله ی ارباب است
اشعارمناجات محرمی امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف ـ شاعرناشناس
ما که در فطرت ذاتی به خدا محتاجیم // بیشتر از همه بر کرببلا محتاجیم
به همین سینه زدن، ناله زدن، گریه و شور // ما به این نوکریِ بزم عزا محتاجیم
به دم نوحه، به مظلوم کشیدن، به دعا / به حسینیه و این حال و هوا محتاجیم
روزمان شب نشود تا که نگوییم حسین / ما به ذکر تو به همراه بکاء محتاجیم
شهدا سینهزن اکبر لیلا بودند // ما به فرهنگ اصیل شهدا محتاجیم
ما به آنکس که در این خیمهی تو جان داده // تا شفاعت کند او روز جزا محتاجیم
زشت باشد که سر نوکرت از تن نرود // تا رود این سر ما پای شما محتاجیم
ما فقط نه، که همه خیل رسل میگویند // یابنزهرا ،به تو ای خون خدا محتاجیم
ما گدای حسن و نسل کریمش هستیم // ریزه خوار کرم طفل یتیمش هستیم
اشعار شهادت حضرت مسلم ابن عقیل(ع) – رضا دین پرور
صبرکن! شک کرده ام دیگر به خیلی چیزها // نامه های کوفه شد، منجر به خیلی چیزها
هرچه چشمم گشت دیدم زن صفت در کوچه هاست // چشم هایم خورده اینجا بَر، به خیلی چیزها
سرصدای چند آهنگر سرم را برده است // “می زنند اینجا به روحم ضربه خیلی چیزها”
سوت و کوریِ در و دیوارشان مصنـوعی است // می خورد این خواب مرگ آور به خیلی چیزها
این زبانهای دورو با بغض هر شب میدهند // ناسزا حتی به پیغمبر ؛ به خیلی چیزها
خواب دیدم دست و پا میزد سرم بر روی دار // خواب من تعبیر شد آخر به خیلی چیزها
تیرها، سرنیزه ها، شمشیرها آماده اند // می شود آویز، اینجا سَر به خیلی چیزها
ترس دارم از نظر تنگی دست ساربان // چشم دارد چون به انگشتر به خیلی چیزها
اصلاً آقا جان من، جان خودت کوفه میا // صبر کن شک کرده ام دیگر به خیلی چیزها
رضا دین پرور
اشعار شهادت حضرت مسلم ابن عقیل(ع)
کوفه سر فصل خزان است کجا می آیی // حرف کینه به میان است کجا می آیی
بامهایی که همه گل به رویم می ریزند // ذاتشان سنگ پران است کجا می آیی
نیّتی که همه دنبال ادایش هستند // کشتن تشنه لبان است کجا می آیی
هنر مردم این طایفه مظلوم کشی است // گرگ همدست شبان است کجا می آیی
نذر کردند به رویت همه شمشیر کشند // بزمشان روس سنان است کجا می آیی
سر آویزه رسیده است به گوشم نرخ // سر شش ماهه گران است کجا می آیی
سم اسب است که بر کشته خود می کوبد // نعل هم مهر نشان است کجا می آیی
اشعار شهادت حضرت مسلم ابن عقیل(ع) – سعید خرازی
ز راه آمده از خانه یِ خدا برگرد // اگر خودم به تو گفتم بیا٬ نیا برگرد
تو را به حیدر کرار بگذر از کوفه // برای خاطر خیرالنساء بیا برگرد
برای قامت اکبر٬ دو تا عبا بردار // که جا نمیشود این تن به یک عبا برگرد
خدا به خیر کُند شمر چکمه پوشیده // در انتظار تو اِستاده بی حیا برگرد
یزید ٬ به دستش گرفته چوب منتظر است // که بر لبت بزند ضربه با عصا برگرد
اگر به کوفه بیایی رُباب می بیند // که می رود سر طفلش به نیزه ها برگرد
اشعار شهادت حضرت مسلم ابن عقیل(ع) – محمد امین سبکبار
داغ نشسته بر جگرم را شماره نیست // شب هم شبیه چشم ترم پر ستاره نیست
خورشید من به سبزی عمامه ات قسم // اینجا هوا گرفته و اصلا بهاره نیست
آقا بمان و حج خودت را تمام کن // چشمی به خیر مقدم تو در نظاره نیست
پای پیاده در دل هر کوچه دیده ام // حتی برای یاری تو یک سواره نیست
گیرم که شب سحر شود اما چه فایده // عمری برای نامه نوشتن دوباره نیست
حالا به پای دارم و دستم به دامنت // تنها حلال کن که دگر راه چاره نیست
حتما سری به سردر دروازه ها بزن // دیدی اگر سرم سر دارالعماره نیست
اشعار شهادت حضرت مسلم ابن عقیل(ع) – قاسم نعمتی
در وادیِ حسین مجال کلام نیست // غیر از کلام خون به مسیرش پیام نیست
با خون به صفحه عرفات دلم نوشت // راهِ وصال جز به شهادت تمام نیست
با ترس جان هر آنکه قدم زد در این طریق // والله راه عاشقی اش مستدام نیست
عشق و بلا ز روز ازل هم پیاله اند // زیرا به جز بلا قدحی بین جام نیست
در زیر جامه ها همه شمشیر بسته اند // این کار هتک حرمت بیت الحرام نیست؟
آیا کسی نبود که گوید به حاجیان // آیا بُریدن سر حاجی حرام نیست؟
یا در زمان ذبح نماید کسی سوال // این صید زیر دست تو خشکیده کام نیست
مسلم بگفت: بر همه پایان راهِ عشق // جز سر جداییِ علنی روی بام نیست
ارباب در حجاز و سفیرش به روی بام // راهِ وصال این دو به جز یک سلام نیست
رأسش به نی، تنش به روی خاک کوچه ها // میخ قناره جای سفیر امام نیست
اشعار شهادت حضرت مسلم ابن عقیل(ع)
این نامهها به درد ولایت نمیخورد // این چهرهها به نور هدایت نمیخورد
بیعت نمیکنند مگر با فریبشان // این دستها به درد حمایت نمیخورد
این راز سر به مهر بماند برای بعد // بازار کوفه جز به جنایت نمیخورد
این چشمهای هرزه در این شهر پر گناه // بر بانویی به چشم هدایت، نمیخورد
یک ذره با اسیر مدارا نمیکنند // کردارشان به هیچ حکایت نمیخورد
از کوچههای شهر پر از نیزهدارهاست // پس نیزه بر کسی به رعایت نمیخورد
این حفره دست و پای مرا زخم کرده است // گودالشان به درد سعایت نمیخورد
اشعار شب دوم محرم – قاسم نعمتی
زمین کربلا اینجاست زینب // دیار پر بلا اینجاست زینب
تحمل می کنی؟ گویم برایت // فراق ما دو تا اینجاست زینب
صدایی آشنا آید به گوشم // که مادر قبل ما اینجاست زینب
چه سرهایی شکسته بین این دشت // مسیر انبیا اینجاست زینب
برای خواب پنجاه سال پیشت // دم تعبیر ها اینجاست زینب
همان جایی که گفته امّ أیمن // زمین نینوا، اینجاست زینب
بزن بوسه تمام سینه ام را // ضریح مصطفی اینجاست زینب
همان جایی که قرآنها بیفتد // به زیر دست و پا اینجاست زینب
ببین نرمی زیر حنجرم را // فرود نیزه ها اینجاست زینب
ببین این مهره های محکمم را // ذبیحاً بالقفا اینجاست زینب
تمام خاک این صحرا خریدم // همه سرّ خدا اینجاست زینب
به مسلخ پا گذاریّ و ببینی // غسیلاً بالدّماء اینجاست زینب
مبادا معجر از سر وا نمایی // عدو ی بی حیا اینجاست زینب
حنا از خون به گیسویت بگیری // حجاب کبریا اینجاست زینب
اشعار شب دوم محرم – شاعرناشناس
دلِ من غرق تمناست بیا برگردیم // عاشقی با تو چه زیباست بیا برگردیم سرزمینی که تو را عاقبت از من گیرد // آری ای یار همین جاست بیا برگردیم بین هر خیمه که رفتیم جگرم سوخت حسین // همه جا ناله ی زهراست بیا برگردیم حیف از حنجر ششماهه که تیرش بزنند // حرمله روبه روی ماست بیا برگردیم مشکِ عباس اگر تیر خورَد باکی نیست // حیفِ آن دیده ی سقاست بیا برگردیم اینقَدَر گودی و اینقَدر سراشیبی و سنگ // این زمین غرق معماست بیا برگردیم
ااشعار شب دوم محرم – علیرضا خاکساری
کربلا منتظر ماست… بیابرگردیم // به خدا محشر کبری ست بیا برگردیم
چه کنم شور عجیبی به دلم افتاده // دیده ام چشمه ی دریاست بیا برگردیم
چه کنم شور عجیبی به دلت افتاده // نگرانی تو پیداست بیا برگردیم
دیدی گفتم خبری هست که ما بی خبریم // راه برگشت مهیاست بیا برگردیم
پرده ها رفت کنار از جلوی چشمانم // فکر بد در سر آنهاست بیا برگردیم
حرمله منتظر ماست به آن جا برسیم // هدفش صورت سقاست بیا برگردیم
صحبت طفل رباب است در آن بحبوحه // صحبت اکبر لیلاست بیا برگردیم
دیدم آنجا که همه حلقه زدند با نیزه // به سر نعش تو دعواست بیا برگردیم
دیدم این سو تو به گودال می افتی آن سو // دشمنت گرم تماشاست بیا برگردیم
دشدشه تا زد و بر سینه ی تو با چکمه // تا نشست ناله ای برخاست… بیا برگردیم
اشعار شب تاسوعا _اشعارشهادت حضرت ابالفضل علیه السلام ـ مجموعه اول
یک وقت ز خانه ات جوابم نکنی // با لفظ برو، خانه خرابم نکنی
می ترسم از آن لحظه که روز عرثات // در زمره ی نوکران حسابم نکنی
پیش نظر سینه زنانت محشر // بیچاره ی رو سیه خطابم نکنی!؟
نزدیکی درب دوزخ آقای بهشت // با بستن پلک خود عذابم نکنی
سوگند به جان مادرت، ای آقا // شرمنده ی روی بوترابم نکنی
فردای قیامت سر حوض کوثر // با هُرم نگاه خویش ،آبم نکنی
ای ساقی تشنه لب دلت می آید // مهمان پیاله ای شرابم نکني
متن مداحی مداحان شب تاسوعا محرم ۹۳ـ سبک مداحی حضرت ابالفضل علیه السلام ـ محمود کریمی
مستان سلامت میکنند // جان را غلامت میکنند
مستی ز جامت میکنند // مستان سلامت میکنند
غوغای روحانی نگر // سیلاب طوفانی نگر
خورشید ربانی نگر // مستان سلامت میکنند
ای آرزوی آرزو // آن پرده را پر دار از او
من کس نمیدانم جز او // مستان سلامت میکنند
بسم الله ای روح البقا // بسم الله ای شیرین لقا
بسم الله ای شمس و ضحی // بسم الله ای عین الیقین
ای ابر خوش باران بیا // ای مستی یاران بیا
ای شاه دل داران بیا // مستان سلامت میکنند
آن میر غوغا را بگو // مستان سلامت میکنند
آن شور و سودا را بگو // مستان سلامت میکنند
آن قد رعنا را بگو // مستان سلامت میکنند
آن میر مه رو را بگو // و آن چشم جادو را بگو
آن شاه خوش خو را بگو // مستان سلامت میکنند
این کیست این این کیست این // این ذکر طوفانیست این
این عشق طوفانیست این// این ذکر ربانیست این
این گوهر جانیست این // این دلبر مولاست این
این گوهر زهراست این// این دلبر طاهاست این
این ثانی مولاست این
بسم الله ای خون خدا بسم الله ای شهد بلا
ای ساکن کرب و بلا یابن امیر المومنین
متن مداحی مداحان شب تاسوعا محرم ۹۳ـ سبک مداحی حضرت ابالفضل علیه السلام ـ امیرعباسی
زمینه
العطش خیمه ها // ناله و اشک رباب
ساقی لب تشنه رفت // در پی یک قطره اب
زاده ام البنین // رفت ولی بر نگشت
سوخت دل مادری // اب میسر نگشت
موج دریا // مشک سقا // اشک زهرا //یا ابالفضل
مشک و علم یک طرف // دست قلم یک طرف
العطش کودکان // بین حرم یک طرف
ناله ادرک اخاک // میرسد از علقمه
زاده ام البنین // شد پسر فاطمه
ای تشنه لب عشق زینب کاشف الکرب
یا ابلفضل
زائر کوی حسین // گشته دل و جان ما
بسته به موی حسین // حال پریشان ما
دل خوشی عاشقان // روضه خون خدا
جنت ما هیئتت // مقصد ما کربلاست
مولایم اربابم یا حسین
از عشقت بی تابم یا حسین
فریاد هل من ناصرت در یاد ماست
یا لیتنا کنا معک فریاد ماست
در پی روح خدا // سوی خدا می رویم
همچو شهیدان سوی // کرب و بلا می رویم
جان و دل عاشقان // نذر رضای ولی
نذر علم دار عشق // حضرت سید علی
همراز گل های پرپرم
سرباز گمنام رهبرم
اخر شهیدم می کند عشق ولی
چشم من و فرمان تو سید علی
یا ابالفضل
متن مداحی مداحان شب تاسوعا محرم ۹۳ـ سبک مداحی حضرت ابالفضل علیه السلام ـ سید مهدی
شور
روضه لیاقت می خواد // گریه سعادت می خواد
هر کی میاد پا روضت //اذن زیارت می خواد
یه عمره میشناسی ام // میدونی احساسی ام
تحت لوای حسین // حضرت عباسی ام
ابالفضل
عاشقی جرات می خواد // یه دنیا زحمت می خواد
هیئت اگه میگیری //بدون لیاقت می خواد
بی وضو هیئت نیا // از سر عادت نیا
عقب نمونی رفیق // بدون حاجت نیا
ابالفضل
گدا محبت می خواد // نوکر عنایت می خواد
وقتی دم در مونده // ایستاده رخصت می خواد
در میزنم وا میشه // روی تو پیدا میشه
برات کرب و بلا // ایشا الله امضا میشه
یا حسین